• Antoni Gaudi
• Delta Airlines
• Trans Mongolia
• Treelo
• Wereldreis

31-12-2011 Helemaal aan het eind van deze laatste dag van het jaar komen we aan in Pushkar, waar we eerst ons vaste hotel opzoeken, om vervolgens naar de andere kant van het dorp te lopen. Daar worden we al snel herkend door de ouders van Ganga en Asha, die meteen thee laten komen. Het gaat goed met de familie, omdat er dit jaar veel neerslag gevallen is. Daarom hebben ze veel klanten, bijna allemaal boeren die gereedschap nodig hebben. Het gaat zelfs zo goed dat er een elektrische blazer is aangeschaft om het vuur aan de gang te houden. Moeder hoeft dus niet meer de hele dag aan een fietswiel te draaien en heeft nu meer rust en tijd om andere dingen te doen.

01-01-2012 Omdat vandaag de winkels gewoon open zijn, maar de scholen dicht, gaan we samen met Ganga naar Ajmer om nieuwe boeken voor de twee jaar geleden gestarte bibliotheek te kopen. Zij weet als enthousiaste lezer precies welke boeken we al eerder hebben aangeschaft en welke de kinderen leuk vinden om te lezen. Ook Ramsingh gaat mee, omdat Ganga’s Engels nog te beperkt is om elkaar altijd goed te begrijpen. De grote stad is voor haar een hele belevenis: de drukte van het verkeer en alles wat er te koop is en om haar heen gebeurt. In de eerste winkel begint ze wat aarzelend en wordt ze nogal overdonderd door het grote aanbod. In de derde winkel weet ze echter precies aan de verkoper aan te geven welke boeken we zoeken en het ene na het andere boek wordt voor haar opgehaald en door haar bekeken. Onze stapel leesvoer voor de kinderen groeit, het aanbod is dit keer beter dan vorige keer en met een hele doos boeken en voor elk kind een nieuw plastic opbergmapje komen we tegen het eind van de middag terug in Pushkar. Doordat we van enkele gulle gevers een bijdrage hebben ontvangen konden er ook nog 3 educatieve spellen vanaf en kunnen we van de week nog een grote zak rijst en voor een maand bonen en erwten bij Shakti achterlaten. De voedselprijzen zijn de afgelopen twee jaar namelijk enorm gestegen en zo hoeven ze zich daarover een tijd lang geen zorgen te maken.

02-01-2012 Van wat we vanochtend bij Shakti zien worden we niet zo blij. De muren zijn beneden door vrijwilligers mooi geverfd, dat is fijn, maar verder is het nogal een puinhoop. De spullen zijn niet goed opgeruimd, overal ligt wat en het is allemaal enorm stoffig na de afgelopen twee weken die ze vrij waren rond de Kerst. We beginnen dus eerst met een grote opruimbeurt en maken ook alles schoon, zodat de materialen weer gebruikt kunnen worden.
Als rond twaalven de eerste kids binnendruppelen wordt duidelijk dat er met de aanwezige materialen weinig tot niks gebeurt op het moment en dat er in het geheel weinig activiteit is. Het is lastig te zeggen of dit sinds korte tijd of al langer het geval is. Duidelijk mag zijn dat er sinds ons laatste bezoek twee jaar geleden één en ander is veranderd.

Voor nu spelen we eerst wat met de kinderen, maken kennis met enkele nieuwe gezichten en daarna legt Yvonne uit dat we gaan schilderen. Elk kind krijgt een papier, waarop het zijn of haar mooiste kunstwerk mag verven. De negen mooiste mogen vervolgens op een echt canvas worden geschilderd en die gaan we ophangen aan de mooie nieuwe muren. Omdat er veel meer kinderen zijn dan kwasten werken we met groepjes en zijn we de komende dagen nog bezig met deze activiteit.
Het mengen van kleuren is voor bijna alle kinderen als toveren en levert de nodige “aahs” en “ooohs” op. De voorbeeldkaart waarop van elke combinatie van kleuren de ontstane mengkleur geverfd is wordt veelvuldig bekeken en tot hun grote verwondering levert het ook na mengen door hen zelf het juiste resultaat op.
Aan het eind van de middag mogen alle kinderen van de tweede klas en hoger een boek uit de bibliotheek uitzoeken, dat ze in hun nieuwe plastic mee naar huis nemen. Als het boek uit is mogen ze het komen ruilen. Een bekend systeem, dat we twee jaar geleden hebben ingevoerd, maar dat langzaam verwaterd is, wellicht doordat de meest enthousiaste lezers alle boeken al uit hadden en deels door het sneuvelen van de plastic mapjes. Toch komt een enkeling nog steeds regelmatig boeken ruilen en is er nu weer volop animo, omdat er veel nieuwe boeken zijn om uit te kiezen.
Nadat alle kinderen hun dagelijkse maaltijd op hebben gaan wij nog even bij Satnarayan langs, Yvonnes Indiase broer, die helaas niet meer op school kon blijven, omdat zijn vader hem met 15 oud genoeg vond om aan het werk te gaan. Doordat de familie een tweede koe had gekocht was dit financieel gezien ook echt nodig, maar toch heel jammer voor hem. Gelukkig heeft hij de zesde klas in ieder geval af kunnen maken.

03-01-2012 Vanochtend gaan we achterop de motor bij Pawan en zijn broer net even Pushkar uit om een ander lokaal project te bezoeken. De Belgische Dieter was ooit betrokken bij de start van Shakti, maar heeft enkele jaren later een nieuw project opgezet: de Mandala school. Het blijkt in alle opzichten een prima lopend project, waar kinderen uit de laagste kasten een geweldige kans krijgen te leren lezen en schrijven en, als ze het goed genoeg doen, naar een “private school” te gaan. We treffen twee groepen hard werkende kinderen en leerkrachten aan, waarbij de ene groep Engelse les krijgt, terwijl de andere groep begeleid speelt met ontwikkelingsmateriaal, grotendeels meegebracht uit België. We besluiten bij Shakti voor dit moment geen nieuwe Nederlandse materialen achter te laten en de educatieve spellen die we bij ons hebben hier te doneren, aangezien het hier zoveel beter gebruikt lijkt te worden en er niet alleen tijdens onze aanwezigheid mee gewerkt zal worden.
Terug bij Shakti blazen we het gebruik van de reeds aanwezige materialen nieuw leven in, de kinderen zijn meteen weer enthousiast.

De mooiste bouwwerken worden gebouwd met de duplo en na enige uitleg wordt het memory een hele tijd door de kids zelfstandig gespeeld. Zodra kinderen binnenkomen lopen ze ook meteen naar de nieuwe boeken, om hun gisteren gekozen en reeds uitgelezen boeken te ruilen.
Als alle kinderen de kans hebben gehad een schilderij te maken leggen we alle kunstwerken naast elkaar op de grond. Elk kind krijgt een damschijf, als imitatiemunt, om hun stem op het mooiste kunstwerk uit te brengen. Zo worden de negen mooiste gekozen en deze kinderen mogen morgen op canvas gaan verven.
Aan het eind van de middag mogen alle jonge kinderen nog een kledingstuk komen ophalen, dat door enkele ouders van groep 3 van Cosmicus Arnhem is meegegeven. Sommigen kunnen het wel heel erg goed gebruiken, hun shirtjes vallen al uit elkaar.

04-01-2012 De negen mooiste schilderijen worden door de kinderen op canvas gezet en het ophangen ervan zorgt voor nogal wat kopzorgen, aangezien de speciale tape die we hebben meegenomen niet voor Indiase (lees: schots en scheve) muren geschikt lijkt te zijn. Ook met de door Ramsingh gekochte secondelijm liggen de canvasjes in no time weer op de grond en zo staan uiteindelijk twee Indiërs spijkers in een muur te slaan. Geen pluggen, geen schroeven, gewoon enigszins kromme, wiebelende spijkers, die enorme stukken uit de juist gestucte muur slaan. Ach, we kunnen ze ook niks kwalijk nemen met het onderwijssysteem van hier. Na anderhalve dag school sinds de Kerstvakantie is de rest van de week nu alweer vrij gegeven. Reden: te koud op sommige plekken in de staat. Gelukkig komen de kinderen wel de hele week bij Shakti, omdat wij er alleen deze week zijn, anders was er gewoon een derde week aan de Kerstvakantie toegevoegd. Zucht.

05-01-2012 Rond de middag arriveren de meeste kinderen weer om een paar uurtjes te spelen, leren en voor de dagelijkse gezonde maaltijd.

06-01-2012 Vandaag is de laatste dag dat we bij Shakti zijn en omdat de kinderen zoveel plezier hadden in het verven laten we iedereen die dat wil nog een schilderij op papier maken. Graag hadden we meer tijd gehad, bijvoorbeeld om wat leuks te doen met de vouwblaadjes die we hebben meegenomen, maar we laten de materialen achter voor toekomstig gebruik van bezoekers en de vaste vrijwilligers.
Bij vertrek krijgt iedereen nog een stuk fruit mee en delen we ook de tandenborstels en tandpasta uit, gedoneerd door Gerry, die een paar weken geleden hier was, en een kennis van haar uit Nederland. ’s Avonds gaan we afscheid nemen van de familie van Ganga en Asha, aan wie we onze laatste knijpkat doneren, een regelrecht succes in India: licht tijdens de vele powercuts, maar dan zonder batterij. Geweldig idee Petra en dat voor maar een Eurootje bij de Action!

07-01-2012 Gisteravond laat kwamen we er op de valreep achter dat onze trein vandaag niet om 2 uur ’s middags, maar al om 11 uur ’s ochtends uit Ajmer vertrekt. Een flinke tegenvaller, want onze kamer is nog een complete chaos, we zouden nog thee drinken bij de schilders waarmee we al een aantal jaren bevriend zijn en een relaxt ochtendje aanklooien had ons nog wel wat geleken zo aan het eind van onze twee weken vakantie. Nu pakken we in rap tempo in, om aan onze 24 uur durende reis naar huis te beginnen. Dat we ooit terugkeren naar Pushkar staat vast, maar omdat we niet voor 100 procent vertrouwen hebben in de huidige situatie, weten we niet wanneer dat zal zijn en of we dan nog actief bij Shakti betrokken zullen zijn. Ongetwijfeld heeft het project voor veel kinderen positief bijgedragen aan hun ontwikkeling en zijn ze zoveel vooruit gekomen, al is het maar door de maaltijd die ze er dagelijks krijgen, maar de manier waarop de boel lag te verstoffen bij onze aankomst heeft ons wel verteld dat er dingen veranderd zijn en wij weten niet of we hier nog wel achter kunnen staan. De toekomst zal het moeten uitwijzen.

<< Shakti Project 2009-2010