MAGICPHOTOWORLD.COM

India Reisverslag: Madhya Pradesh

> Weer naar Delhi


24-12-2011 Met een lichte vertraging, door het verwijderen van de bagage van twee ongewenste passagiers, gaan we rond half twaalf de lucht in. We worden goed verzorgd door KLM en vinden zo'n directe vlucht echt Goddelijk; we zijn er z. In Delhi is het dan echter al laat, door het tijdverschil van vier en een half uur. Peter op Indira Ghandi Airport DelhiOp de luchthaven staan we even verbaasd te kijken, als we zien dat de hele boel voorzien is van vloerbedekking en elektronische reclameborden. Zoals ons door onze buurman in het vliegtuig al werd gezegd: "up to international standards now". Helaas zijn we te laat om met de metro te gaan, die rijdt maar tot een uurtje of 11, maar van deze zelfde meneer uit het vliegtuig kregen we de tip om net buiten de aankomsthal, maar nog wel binnen, bij de "Government prepaid taxi booth" een ticket voor de taxi te kopen. Zo hoeven we niet meteen te onderhandelen over een prijs en zijn we voordeliger uit dan bij de "prepaid taxi's" die hun kaartjes buiten verkopen.
Tegen enen zijn we in het hotel en het lijkt ons een goed plan meteen te gaan slapen, aangezien we morgen om acht uur willen vertrekken. Dankzij India moeten we dit slapen echter nog even uitstellen: een zoemende mug, pratende mensen beneden, opruimen van het puin van een afgebroken pand pal achter onze kamer, een tweede zoemende mug en ja... dan, zo rond half vier gaat het helemaal lukken.

> Naar Orccha in een ambassador


25-12-2011 Om even voor acht staat Surender beneden op ons te wachten. Een aardige chauffeur, die weinig Engels spreekt, maar wel zijn Ambassador heeft meegebracht. Na nog wat snelle inkopen voor onderweg nemen we als een echte Maharadja en Maharani plaats op de achterbank. De AmbassadorAlles gaat wel heel erg soepel op zo'n luxevakantie, moeten we toch echt vaker doen. Het valt ons weer op dat, ondanks dat het een vieze miljoenenstad is, er zoveel groen in Delhi is. Zelfs de sloppenwijken waar we langsrijden zijn omgeven door groene bomen en struiken.
Zodra we Delhi uit zijn weten we dat we eindelijk weer echt in India zijn: er wordt weer getoeterd op de weg, we zien overal koeien en honden en prachtige sari's brengen kleur in stoffige landschappen, met ook vaak genoeg prachtige, oude bomen. Redelijk snel vindt Surender het tijd voor lunch. We worden uit de auto gezet bij n van de typische luxe toeristenrestaurants langs de zogenaamde "highway". Ja maar hier gaan we niet eten! Wij gaan niet een week lang te veel geld betalen voor laf toeristenvoedsel, alleen omdat hij dan gratis kan eten. We wachten dus tot hij klaar is en vragen een paar uurtjes later, als we wel honger hebben, om te stoppen bij een lokaal restaurantje. "Yes, but here very spicy food." Uhm... ja graag! We wijzen aan wat we graag willen hebben en dan zijn we pas echt in India: onder nieuwsgierige blikken van de voltallige Indiase klandizie eten we twee borden heerlijk eten met echte chapati's. Yum.
De tocht naar Orchha blijkt wat langer te duren dan we hadden verwacht, deels omdat het laatste stuk van de weg erg slecht is. Gelukkig wordt er gewerkt aan verbetering en is op sommige stukken de nieuwe snelweg bijna klaar. Het is al een tijdje donker als we aankomen en na een snel diner duiken we ons bedje in. Ook hier hebben we even weer last van India, waar het slapen betreft, maar gelukkig houden de oordoppen het grootste deel van de elektronisch versterkte gebeden van de tempel tegen en de klamboe de muggen.

Jehangir Mahal in Orccha Langoer in Jehangir Mahal in Orccha

26-12-2011 Na een rustige ochtendwandeling naar de rivier, door het kalme en dorpse Orccha, eten we bij een straatstalletje lekkere pakora's als onbijt. Daarna hebben we genoeg energie om de twee paleizen die boven het dorpje liggen te bezoeken. Beiden zijn prachtig! In de Jehangir Mahal vermaken we ons behalve met de mooie torentjes en doorkijkjes ook met de Langoers, die achter elkaar aanzitten over de daken van het paleis. Vanuit n van de balkons aan de zijkant hebben we een fantastsich zicht over het heige landschap en meer oude monumenten: de Raj mahal en de Chaturbhuj tempel. Na een lunch met paratha's kijken we een beetje rond in de omgeving van de tempels, waarvan er in Orccha genoeg zijn. Voor de ingang van de grootste zit een man met een vijfbenige koe, die als een ware heilige is versierd en zelfs van een jas is voorzien. De markt in de omgeving van de tempels is een kleurrijke verzameling stalletjes met offers, armbanden, souveniers, groente en fruit. Als we even later naar een nabij gelegen dorpje wandelen zien we overal in de omgeving nog meer eeuwenoude tempels opdoemen. Een mooi gezicht tegen de heige achtergrond. In deze tijd van het jaar is het in Noord-India nooit erg helder en 's avonds koelt het steeds erg af. Zo ook weer vandaag, zodat we weer vroeg onder twee dekens verdwijnen.

> Khajuraho


27-12-2011 Na nog een ontbijt aan de drukste kruising van het dorp vertrekken we naar Khajuraho. De weg wordt steeds slechter en stoffiger en verkeer is er op het laatst bijna niet meer. Regelmatig delen we wel de weg met enorme buffels en ossen, soms voorzien van houten karren, op weg naar landbouwgrond. Halverwege de middag komen we aan en kunnen we nog net een aantal van de Zuidelijke tempels bekijken. Jain Temples KhajurahoDeze zijn bijzonder gedetailleerd en liggen aan de rand van het oude dorp Khajuraho. In dit oude dorp kijken we nog wat rond, en we zien vrouwen in kleurige sari's op de stoepjes zitten, bij de waterput kleding wassen of water halen en hun kinderen toefluisteren om "hello" naar de toeristen te roepen. Voor dit laatste hebben de wat oudere kinderen echter geen enkele aansporing nodig en sommigen breiden de groet nog wat verder uit tot "helloskoelpen" en "hellomoney". De omgeving van het dorpje is in dit lage namiddaglicht echt super. Mooie oude bomen, waterbuffels, tempels, waterputten en zandweggetjes met mensen die naar huis terugkeren, lopend, fietsend of een enkeling op de motor, soms met een schooltas op de rug, landbouwwerktuigen in de hand, of grote bossen takken op het hoofd, voor het houtvuur van vanavond.

28-12-2011 Na een paar nachten weten we het weer: India gaat nooit uit. Om half twee werden we wakker van Indiase gasten, die hun kamer kwamen opzoeken en tot zeker drie uur werd er gepraat en gelachen in de gang. Vervolgens moest het hele restaurant worden opgeruimd, pal boven ons hoofd en aangezien Peters maag de Thali van gisteravond niet erg kan waarderen hebben we weer eens bar weinig slaap gehad.
We doen dus de hele dag rustig aan en bekijken alleen het kleine archeologisch museumpje, voor we even uitrusten en de hoofdattraktie van Khajuraho gaan bekijken: de Kama Sutra tempels ten Westen van het dorp. De tempels zijn mooi en gedetailleerd, maar we zijn toch wat teleurgesteld door het aantal tempels en de grootte ervan. Wellicht zijn we gewoon verwend in Bagan, Siem Reap, Hampi en Pattadakal.

> Gwalior


29-12-2011 De zon is zo midden in de winter nog maar amper door de mist heen gedrongen als we rond negenen Khajuraho uitrijden. Vrouw maakt matrassen langs de wegDe route die we volgen hebben we al in tegenovergestelde richting afgelegd en wederom zien we stoffige dorpjes, waar de tijd al lang stil lijkt te staan. Vrouwen maken hun glimmende potten en pannen schoon, halen water bij de pomp en vegen hun erven, terwijl de mannen hun winkeltjes openen, waar ze banden plakken of reparaties aan vrachtwagens verrichten, lassen of timmeren, matrassen maken of steen bewerken. Een enkele vrouw werkt ook in deze barre omstandigheden aan de rand van de weg, de hele dag in het stof, dat de luid toeterende vrachtwagens en bussen doen opwaaien.
Verder is het landschap behoorlijk saai, veel landbouwgrond en af en toe wat bomen of struiken. Gelukkig maar, dat er wat begroeiing staat, want Yvonne heeft hoge nood op de achterbank, terwijl we over een weg vol hobbels en gaten rijden, niet echt bevorderlijk voor een volle blaas en Surender slaagt er ook niet in op dit afgelegen stuk een toilet te vinden. Geschokt ziet hij toe hoe Yvonne over een lokaal paadje tussen de bosjes verdwijnt en tot ze daar weer uitkomt blijft hij bezorgt in de achteruitkijkspiegel kijken.
De zon is alweer ver gezakt als we de drukte van Gwalior in rijden. Gwalior FortHelaas heeft Peter nog altijd niet veel honger na zijn Thali-ervaring, dus eet Yvonne noodgedwongen het overheerlijke Indiase eten in ons hotel bijna helemaal alleen op.

30-12-2011 Het fort van Gwalior ligt hoog bovenop een heuvel en vertoont wel enige gelijkenis met het prachtige fort van Jodhpur. Uniek hier zijn echter de blauwe en gele tegeltjes op de buitenkant, een mooi gezicht. Van binnen vinden we het echter niet heel bijzonder en we gaan verder naar de tempels die ook op dezelfde heuvel te vinden zijn. Het uiterlijk van de tempels en het grandioze uitzicht naar beneden beconcurreren elkaar om onze aandacht. Op weg naar beneden komen we langs een stel gigantsiche, uit de rotsen gehouwen, beelden van Jain-leraren, die qua formaat niet onderdoen voor de Buddha's die we ooit in China zagen, maar kwa afwerking toch duidelijk minder mooi zijn. Wat een werk, om zulke giganten in steen uit te houwen.
Beneden in de stad rijden we nog naar het Jai Vilas Palace en Scindia Museum, waar de rijkste familie van de wijde omgeving ooit woonde. De kroonluchters in de eetzaal zijn gigantisch en de modelspoorbaan, die over de tafels loopt en waaruit drank en rokerij kon worden afgenomen door de gasten, een beetje bizar. Jai Vilas Palace en Scindia MuseumAls we alle luxe hier hebben aanschouwd rijden we naar Agra, waar we in een homestay de nacht doorbrengen. We slapen hier heerlijk rustig in een woonwijk, net wat achter de lawaaiige hoofdweg, iets om te onthouden voor een volgend bezoek. Bij het opendraaien van de kraan twijfelen we even of we het goed zien: er lijkt wel cola uit te komen, zo bruin hebben we het water zelfs in India nog nooit gezien en ook na de broodnodige douche voelen we ons niet al te schoon. Als we noodgedwongen een fietsriksja nemen naar de pinautomaat bij het station realiseren we ons dat we de afgelopen week een beetje aan de echte armoede van India zijn voorbijgegaan, doordat we op de achterbank van onze Ambassador werden rondgereden. Deze man heeft amper kleren aan tussen de gaten en wil zo graag geld verdienen, dat hij zelfs voor n roepie ons nog zou hebben gefietst. Op het station zien we hele gezinnen bivakkeren onder dekens, terwijl alles wat ze bezitten in de goot is verzameld. Met een kampvuurtje proberen ze soms een beetje warm te blijven in de koude winternacht. Deze reis met auto had zo wel wat, maar biedt toch een heel andere kijk op het land. Je ziet meer, maar toch ook minder.

> terug naar Pushkar


31-12-2011 Deze laatste dag van het jaar is ook de laatste dag van onze rondreis, die eindigt in Pushkar. Helaas gaat onze taxi slechts tot Jaipur, een rit van een uur of vijf, waarvan de eerste twee door dichte mist. Onze voorruit wordt er kletsnat van en dan is het zicht nog beroerder. Peter zegt er wat van, omdat hij het gevaarlijk vindt en daarom stopt Surender, midden op de snelweg, om met een krant de ruit gaan staan schoonvegen, omdat de ruitenwissers het blijkbaar niet doen. Dat kan alleen iemand bedenken in Incredible India. Als we een aantal uren later in het centrum van Jaipur rijden en de mist is opgetrokken doet Surender de ruitenwissers aan, die nu perfect functioneren. Waarom? Om ons voor de laatste keer deze week vol verbazing over dit land op de achterbank te doen zitten?
Na aankomst op het busstation van Jaipur moeten we nog 2 bussen in en uit worstelen met veel te veel bagage, aangezien we alle spullen voor Shakti nog steeds bij ons hebben. Tegen het eind van de middag zijn we er en we zoeken eerst ons vaste hotel op, om vervolgens bij verschillende bekenden langs te gaan, maar daarover valt binnenkort meer te lezen in een ander verslag.

> Meer Info


Op onze India info pagina is veel nuttige informatie te vinden over India en neem ook eens een kijkje bij onze Madhya Pradesh Fotogallery 1 en Madhya Pradesh Fotogallery 2.