MAGICPHOTOWORLD.COM

Noorwegen Reisverslag: het Zuid-Oosten

Dit is het eerste reisverslag van onze rondreis door Noorwegen. Er is nog een tweede deel over de Fjorden.

> Reis naar Noorwegen


Bagage10-07-2013 Na de aanvankelijke blijdschap van gisteren, omdat zelfs onze opvouwbare kampeerstoelen nog achterin bleken te passen, moeten we vanochtend, na het aanvullen met een “paar” laatste dingetjes toch de stoelen er weer uit halen. Ach, dan gaan we maar op de grond picknicken als het moet.
Vera vermaakt zich prima tijdens de 7 uur op de snelweg en de 3 uur die we op de parkeerplaatsen ernaast doorbrengen. Slapen, eten, spelen, zingen… net als thuis. Het is druk met vrachtverkeer onderweg, maar we missen hier gelukkig de gestreste vakantiegangers, met hun volgeladen auto’s in moordtempo zuidwaarts sjezend op de Autoroute du Soleil, dus die vrachtwagens kunnen we wel aan.
Even na zevenen checken we in bij Motel 1, de Deense variant van het Ibis Budget hotel. Prima overnachtingsplek, maar voor de gemiddelde Europeaan, die niet ooit in Azië is geweest, wellicht iets minder schoon dan gewend. Hoeven we ons tenminste niet schuldig te voelen over de avocado- en paprikavlekken die Vera zo mooi contrasterend naast elkaar op het dekbed aanbrengt. Nu begrijpen we ineens hoe bepaalde ondefinieerbare vlekken in hotelkamers ontstaan.

11-07-2013 De snelweg in het Noorden van Denemarken is zelfst nog rustiger dan die naar Groningen en ruim op tijd zijn we dan ook bij de veerboot. We schuiven in één van de rijen aan en na enige wachttijd, waarbij Vera zich vermaakt achter het stuur van de auto en wij met het bekijken van de bijzondere types die blijkbaar ook deze overtocht over het Skagerrak gaan maken, mogen we onze auto erop rijden. Zijn we normaal gesproken meestal de eersten om met onze spullen de boot, trein of bus binnen te stappen… dit keer zijn we de allerlaatste, aangezien we nogal wat bagage meesjouwen. FredrikshavenToch vinden we nog een aangenaam plekje op het buitendek, heerlijk in de zon. De overtocht duurt de hele dag en pas ’s avonds varen we, nog steeds buiten, het prachtige Olso-fjord binnen. Op de wal zien we houten huizen, de één nog kleuriger geschilderd dan de ander. De natuur is hier al erg mooi en schept verwachtingen voor wat we de komende weken gaan zien.
Het verlaten van de veerboot duurt lang. Niet alleen omdat al die rijen auto’s, met of zonder dakkoffer of caravan, campers en vrachtwagens er één voor één af moeten, maar ook omdat de controle bij de douane lang ophoudt. Elke auto wordt argwanend bekeken en door honden besnuffeld. Gelukkig hoeven wij niks open te maken, maar alle Tsjechen en Polen zijn de pineut. De Noorse taal blijkt al snel na aankomst verrassend verstaanbaar voor ons. De helft van de woorden lijkt sterk op Gronings of Duits en ook in Engeland hebben ze blijkbaar 't één en ander geleend, dus zo is er met enige fantasie wel wat van te maken.
Dan is het nog een kwartiertje rijden naar onze homestay net buiten Oslo, waar we de onderste verdieping van zo’n leuk, houten huis tot onze beschikking hebben. We maken gauw wat makkelijks klaar om te eten en duiken daarna alledrie onder de wol.

Vigelandpark Oslo

> Oslo


12-07-2013 Na Vera’s ochtendslaapje nemen we de bus naar het centrum, om eerst naar het Vigelandpark te gaan, volgens iedereen die er geweest is een must-see in Oslo. De honderden beelden, allemaal het werk van Gustav Vigeland, zijn inderdaad de moeite waard. Ze doen ons overigens ergens aan denken, maar waaraan… daar komen we niet uit. Het verhoogde plein, met in het midden een enorme pilaar vol in elkaar verweven menselijke lichamen, herinnert ons in elk geval aan verschillende Chinese tempels.
Op het hoogste punt van het park nemen we ruim de tijd voor een picknick, met uitzicht op de Holmenkollen skischans. Daarna wandelen we, via het koninklijk paleis, helemaal naar het centrum, waar we ons verbazen over het grote aantal (jonge) bedelaars, (zeer jonge)junks en zigeuners, op zoek naar inkomen. Met al onze waardevolle bezittingen nog steeds in onze tassen komen we, via de Akershus vesting, bij de Pipervika haven aan, waar we onder een boom een tweede pauze inlassen. Bij de verschillende visrestaurants zitten dure mensen duur te eten. Nadat we vanochtend 13 euro betaald hebben voor twee enkele reisjes met de bus van amper 20 minuten, hebben wij enigszins een idee van wat deze mensen straks mogen betalen als de rekening komt. Wij tikken weer 100 Kroon af voor de terugreis.

13-07-2013 Vanochtend is het al vroeg dag (net na vijven) en Vera huilt veel. Ze is moe, maar kan niet slapen. We besluiten het bezoek aan het Vikingschipmuseum te laten varen en doen het lekker rustig aan. ’s Middags wandelen we naar het dorpje aan het meer en nemen een kijkje bij het nabije fjord… ook mooi!

> via Tretten en de Peer Gyntweg naar Andalsnes


14-07-2013 Via Hamar en Lillehammer rijden we in iets meer dan drie uurtjes naar Tretten. Onderweg veel naaldbomen en water. Mooie landschappen. Rijden is hier relaxt, hard kun je nergens en iedereen houdt afstand. Het lijkt wel alsof de mensen hier nooit haast hebben, dat was ons in Oslo ook al opgevallen.
Onze blokhut in Tretten is van alle gemakken voorzien. Er is zelfs een kaasschaaf (uitgevonden in Noorwegen!) en er staan eierdopjes in de kast, haha.
De middag brengen we luierend aan een stroompje naast de camping door, dat hier uitmondt in de Mjosa, één van de grotere meren van deze regio.

Slapen op de achterbank Tolstation Peer Gyntweg

15-07-2013 Zodra we onze spullen in de auto hebben rijden we weer Noordwaarts. Ons eerste doel is vandaag de Peer Gyntweg, een prachtige, ongeasfalteerde bergweg, waarvoor tol betaald moet worden. De tol wordt op een bijzondere manier geïnd: we mogen zelf onze naam op een envelop schrijven, daar het juiste bedrag in stoppen en de envelop daarna in een brievenbus doen. Naast de weg staan hier vele soorten planten en mossen en ergens halverwege stoppen we bij een groepje koeien en kalveren. De kalfjes loeien van achter een hek naar hun moeders en Vera is helemaal onder de indruk van het geluid. Als het een beetje TE spannend voor haar wordt rijden we gauw verder.
Helaas stuiten we enkele kilometers na de Peer Gyntweg op een enorme tegenslag: een wegafsluiting, door herstelwerkzaamheden na de overstromingen van enkele weken eerder. De weg zou ons in een kwartier weer naar de hoofdweg leiden, maar nu is het enige alternatief om terug te rijden zoals we gekomen zijn, want een andere route is er niet. Voor ons is het extra uur in de auto niet zo’n probleem, maar voor Vera zou het al een lange reisdag geweest zijn zonder deze extra tijd. We balen.
Gelukkig is het landschap prachtig en mogen we dus ook de Peer Gyntweg nog een keer over. Dit keer betalen we niet, maar sjezen zo snel mogelijk door. Na het dorp Dombas doemen ineens grillige steenhopen op. Het landschap is hier bizar en overal kletteren enorm lange watervallen naar beneden en zien we sneeuw en ijs liggen. Het is bewolkt en overal tussen deze hopen steen, waar je inderdaad elk moment een trol achter verwacht, hangen slierten mist. De zon schijnt op sommige plekken er doorheen en het geheel is een magisch plaatje, zoals we het nog nooit eerder gezien hebben. Helaas heeft Vera nu echt genoeg van de achterbank en moeten we doorrijden, anders hadden we nog uuuuren kunnen kijken hier. Wow!!
Vlak voor Andalsnes nemen we onze intrek in een volgende blokhut, ons huisje voor de komende twee dagen.

> Meer Info


Op onze Noorwegen info pagina is veel nuttige informatie te vinden over Noorwegen en neem ook eens een kijkje bij onze foto's van Zuid-Oost Noorwegen, Fjord Noorwegen 1 en Fjord Noorwegen 2.