MAGICPHOTOWORLD.COM

Noorwegen Reisverslag: de Fjorden

Dit is het tweede deel van onze rondreis door Noorwegen. Eerder deze reis waren we in het Zuid-Oosten.

> Van Andalsnes naar Stryn via Trollstigen


16-07-2013 We doen vandaag helemaal niets, behalve boodschappen en ons vergapen aan de fantastische omgeving.

17-07-2013 Blijkbaar wordt het in deze tijd van het jaar zelfs in deze regio nooit echt donker, want alle drie de keren dat Vera vannacht van zich liet horen was er licht te zien door de gordijnen. Slapen in het Deryan tentje gaat met wisselend resultaat en sommige nachten zijn helaas niet echt vakantie-achtig te noemen.
TrollstigenDe gebroken nacht zijn we echter al gauw vergeten als we, met de auto weer volgepakt, richting de Trollstigen vertrekken. Wat een ongelooflijk mooi, grillig landschap is dit. Op onze weg naar boven, stoppen we verschillende keren om van het landschap te genieten en foto’s te maken. Het weer is niet echt helder, maar de mistflarden tussen de bergen maken het juist spannender. Bij het hoogste punt zijn twee fantastische uitzichtpunten gemaakt, via een wandelpad en trappen te bereiken. We gaan om de beurt kijken, want Vera slaapt op de achterbank.
Helaas begint het als we beiden terug zijn te regenen, maar zelfs nu is het landschap nog adembenemend. Overal zijn meren, watervallen en stroompjes op en rond de bizarre rotsformaties en bergen. We rijden door dit sprookjeslandschap naar de veerboot, die ons overzet over een zijarm van het beroemde Geirangerfjord.
Daarna kijken we bij Ørnesvingen Viewpoint en Flydalsjuvet, twee uitzichtpunten hoog boven het fjord, onze ogen uit. De reusachtige cruiseschepen in de diepte zijn slechts kleine bootjes vanaf hier en het water is ongelooflijk diepblauw, zelfs met dit weer. Vroegen we ons tot nog toe regelmatig af waar toch alle andere toeristen in dit land zijn… nu weten we het: die staan hier van het uitzicht te genieten.
Bij het Djupvatnet-meer, hoog boven Geiranger is echter amper meer iemand te bekennen en hier is het minstens even mooi. De uitgestrektheid en de kleuren van het landschap doen hier haast Kyrgisch aan. Als we een beetje rondlopen begint het vanuit het niks ineens weer te plenzen en we rijden gauw verder naar Stryn, onze eindbestemming van vandaag.

> Fjorden en gletsjers bij Stryn


18-07-2013 Motregen, stortregens, bewolking en mist wisselen elkaar af vandaag. Gelukkig hadden we weer een rustdag gepland na alle indrukken van gisteren en moeten de boodschappen ook weer aangevuld worden.

19-07-2013 De wolken zijn nog steeds donkergrijs, maar het is in ieder geval droog, als we vertrekken naar Loen, zo’n dertig minuutjes met de auto. Onderweg worden de wolken steeds lichter en zodra we bij het oude kerkje van Loen uitstappen breekt de zon net door. KjenndalsbreenHet kerkje ligt prachtig, boven het Nordfjord en steekt met zijn witte kleur enorm af tegen de donkere mistslierten, die nog boven de bergen hangen. Binnen lezen we over de vloedgolf die verderop in dit dal plaatsvond toen begin vorige eeuw tot twee keer toe een enorm stuk steen vanuit de bergen in het meer terechtkwam. Meer dan honderd mensen kwamen om; hun namen staan op twee stenen pilaren voor het kerkje.
Als we verder rijden langs het Loen-meer zien we het enorme gevaarte liggen, op een verder zo pittoresk plekje, waar we ook lunchen. Daarna is het nog maar een klein stukje tot de parkeerplaats voor de Kjenndal-gletsjer, maar eerst moeten we wederom tol betalen middels een envelop in een brievenbus.
Op de parkeerplaats hijsen we Vera in de draagzak en lopen we langs een razend riviertje, waar verschillende watervallen in uitkomen, naar de gletsjer. De zon heeft inmiddels de overhand en het licht is geweldig mooi. Het laatste stuk wordt het pad te rotsachtig en ongelijk om veilig te doen met een baby op de rug, dus op een paar honderd meter afstand bekijken we de gigantische ijsmassa, voor we omkeren en naar ons huisje terugrijden.

20-07-2013 Door dichte mist rijden we terug richting Geiranger, waarbij we weer verschillende kilometerslange, donkere tunnels moeten trotseren. Aan het eind van de vierde tunnel wacht ons een verrassing. Als we naar buiten rijden is het aan de andere kant ineens stralend zomerweer. De kleuren van het landschap zijn geweldig mooi zo in dit zonlicht en het landschap ziet er weer compleet anders uit dan toen we hier drie dagen geleden langskwamen.
We overbruggen nogal wat hoogteverschillen en blijkbaar kunnen Vera’s ingewanden dat nog niet helemaal aan, want een inmiddels bekende geur vult de auto. Voor we opnieuw van het Ørnesvingen-uitzichtpunt kunnen genieten mogen we dus eerst weer een luier verversen op de voorstoel, wat net (niet meer) past als Vera enigszins dubbelgevouwen tussen handrem en deur ligt. Ook het uitzichtpunt Flydalsjuvet bezoeken we opnieuw en ook deze plek is haast onherkenbaar nu de laaghangende nevel verdreven is door een stralende zon, die de kleuren van het landschap helemaal levendig lijkt te maken.
DalsnibbaTenslotte rijden we de bergweg op naar Dalsnibba, een top vanwaar we een indrukwekkend uitzicht hebben over de omringende, besneeuwde bergen, kronkelende riviertjes en weggetjes met miniatuurauto’s erop en hier en daar een waterval die naar beneden klatert. Vera vermaakt zich hier uitstekend met de vele steentjes die overal liggen, terwijl wij de ene na de andere foto maken. Wat een mooie plek!

> Natuurschoon bij Flam


21-07-2013 Vandaag gaan we verder zuidwaarts. Wederom worden we na de zoveelste lange tunnel verrast door een stralende zon, terwijl het tot dan toe vooral mistig en bewolkt was. Als we na de volgende tunnel in de achteruitkijkspiegel kijken weten we niet wat we zien. Een gigantische gletsjer torent boven ons en het verder zo fotogenieke landschap uit. Overal stroomt weer water. Zoals een medereiziger morgen tegen ons zal zeggen: “when paradise exists, this must be what it looks like” Wij picknicken op een bankje met gletsjer-view en lopen daarna naar het meertje aan de voet ervan. Dit is echt zo’n plek waar je wel de hele dag zou willen blijven, maar we moeten nogal wat kilometers maken tot onze overnachtingsplek, dus gaan we verder.
Een uurtje later maken we nog een stop, dit keer bij de staafkerk van Kaupanger. In de Middeleeuwen stonden er duizenden van dit soort houten kerken in heel Noorwegen, maar sinds die tijd zijn er veel verdwenen en nu zijn er nog maar achtentwintig over. De kerk in Kaupanger is één van de grootste en is vrijwel helemaal gemaakt van hout, tot het dak aan toe.
Veerboot NaeroyfjordAan het eind van de zoveelste tunnel staan we aan het Naeroyfjord en met de veerboot gaan we naar de overkant. Het landschap is veranderd en minder ruig op deze plek, maar toch is het een erg prettig boottochtje. Aan de overkant wacht ons de koning der tunnels: voor bijna vijfentwintig kilometer verdwijnen we onder de grond. Zodra we weer zonlicht zien zijn we er ook: ons huisje aan de rivier, tussen Flam en Aurland.

22-07-2013 Door een nieuwe serie tunnels rijden we naar Stalheim, een hotel met een grandioos uitzicht op het omringende fjordlandschap. We volgen de weg aan de andere kant naar beneden, waar het hellingspercentage van maar liefst achttien procent sterk doet denken aan een bepaald motoravontuur in Noord-Thailand.
Aan de voet van de heuvel parkeren we de auto en lopend volgen we een stroompje tot de waterval die het doet ontstaan. Onze picknick-plek voor vandaag. Pas laat in de middag zijn we weer terug bij ons huisje.

23-07-2013 Aan het einde van ons dorpje loopt een smalle weg omhoog, die na elke bocht een beter uitzicht op het Naeroyfjord biedt. Na een korte stop op het hoogste punt, Stegastein, rijden we door over deze Aurandsveien. We stijgen nog wat meer en komen dan op een geweldig mooie hoogvlakte. De mossen op de enorme rotsen kleuren hier het landschap en overal smelten stukken sneeuw in kleine stroompjes, die op hun beurt weer plassen vormen. Midden in dit verlaten landschap lunchen we aan één van deze plassen. AurlandsvegenEen groepje schapen luncht hier ook, maar rent verschrikt weg zodra ze ons in de gaten krijgen.
Net na de middag rijden we verder, tussen rotsen, sneeuw, plassen en stroompjes door. Ergens staat een groepje houten huisjes, omgeven door schaapskooien. Op het stromende water na is het hier stil. Aan de andere kant van de hoogvlakte dalen we door uitgestrekte naaldbossen weer naar een andere arm van het fjord, om door de vijfentwintig kilometer lange tunnel weer terug naar onze blokhut te rijden.

24-07-2013 We wandelen vanaf de camping naar het fjord, onderweg frambozen plukkend, die hier gewoon aan de kant van de weg groeien. Wat opvalt is dat ook alle tuinen hier minstens één fruitboom of –struik hebben. Appels, peren, kruisbessen, rode bessen, het groeit hier in overvloed.

> Zuidwaarts naar Eidfjord


25-07-2013 In ruim twee uur rijden en varen we weer verder naar het zuiden, naar het Eidfjord, waar we een huisje pal aan één van de uithoeken van het fjord hebben. De natuur is hier nog steeds mooi, maar de heuvels zijn glooiender en minder spannend dan die op de Noordelijkere plekken waar we geweest zijn. De omgeving rond het Geirangerfjord en de Trollstigen blijven toch onze favoriet. Zo mysterieus en zo mooi hebben we het nog maar zelden ergens gezien.

26-07-2013 Het slapen ging de afgelopen dagen weer niet zo makkelijk; het Deryan slaaptentje moet duidelijk nog aangepast worden vóór de volgende reis. Vera is daarom vanochtend nog steeds erg moe. (Over onze eigen wallen zullen we het niet hebben, dit was tenslotte onze eigen vrijwillige keus.) Daarom laten we haar nog eerst een keer opnieuw slapen, voor we erop uit gaan.
Pas rond de middag vertrekken we naar de Voringfossen waterval, op een kilometer of zes, zeven van de camping. De weg er naartoe is echter zo bizar bochtig, zowel boven als onder de grond, dat we er zeker twintig minuten over doen. Onze verschijning met buggy en baby op het pad naar het uitzichtpunt veroorzaakt enige opgetrokken wenkbrauwen, dus gaan we zeker door, over het door de natuur geasfalteerde kuilenpad. Het laatste stuk moet Peter de buggy dragen en Yvonne Vera… dit was toch duidelijk een draagzak-uitje geweest, maar zoals gezegd… opgetrokken wenkbrauwen… dus van omkeren kan geen sprake meer zijn. Het uitzicht valt een beetje tegen en terug bij de parkeerplaats blijkt er ook nog een soort foto-viewpoint te zijn, waarvan het bordje enigszins onduidelijk is opgesteld. Uiteraard over glad asfalt te bereiken. De hoogte van de waterval is indrukwekkend, maar de plek niet erg bijzonder. We zijn de afgelopen weken meer onder de indruk geweest, bijvoorbeeld daar waar we in één oogopslag minstens tien watervallen naar beneden zagen klateren.
We vervolgen onze weg langs route nummer zeven, een prachtige rit door rotsig hoogland, met zo nu en dan zicht op de volgende gletsjer en regelmatig meertjes en sneeuw aan de kant van de weg. De natuur doet ons sterk aan het uitgestrekte Mongolië denken en net zoals daar is de grootsheid van de landschappen niet met de camera vast te leggen. Jammer, maar de camera in ons hoofd slaat alles op.

Lunch op de HoogvlakteMorgen keren we terug naar Zuid-Oost Noorwegen, maar vanwege de leesbaarheid laten we het geheel toch in chronologische volgorde staan.

> naar Bo


27-07-2013 Vandaag is weer een afwisselende reisdag, met de meest uiteenlopende landschappen. We zien het Hardangerfjord, omringd door appel- en morellenbomen, met hoog daarboven de zoveelste gletsjer van deze reis, rotsachtige hoogvlaktes, met meertjes en watervallen, kilometerslange tunnels, sneeuw, ijs en uitgestrekte naaldbossen. Ergens op deze route wordt onze auto nog bedreigd en aangevallen door een levensgevaarlijk… schaap. Wij willen nu eindelijk eens een eland zien, dus we maken een lange neus en rijden gauw door. Onze slaapplek is in Bo, een heuse gezinscamping zo blijkt, zelfs met animatie en speeltuin. Vol Noorse families, die er volkssport nummer één beoefenen: bbq-en.

> Heddal staafkerk en terug naar Nederland


28-07-2013 Op deze laatste echte vakantiedag beginnen we rustig aan, met pannenkoekenochtend. Daarna volgen we een bochtig weggetje naar Heddal, Notodden, waar we een tweede staafkerk gaan bekijken. Als we er aankomen staat er een bordje voor de deur: “stilte, kerkdienst”. O ja, zondag! We hebben zo’n idee dat de dienst niet heel lang meer duurt en op een bankje voor de ingang wachten we en verdoen we onze tijd met mensen kijken, na vele jaren reizen nog altijd één van onze favoriete bezigheden. St Olafsdag bij Heddal StaafkerkOns wachten wordt beloond, want als de deur opengaat stappen heuse Vikingen in klederdracht naar buiten?!? Het blijkt het jaarlijkse Sint Olafsfeest te zijn en een groepje afstammelingen van koning Olaf, Vikingen die naar eigen zeggen Christelijk zijn, hebben de kerkdienst bijgewoond. Ze geven nog een demonstratie in het zwaardvechten en vertellen over het Vikingschip dat ze gebouwd hebben. Gelukkig is er iemand die het voor ons vertaalt, zodat we er ook wat van begrijpen, handig hoor dat de Noren hun talen minstens net zo goed spreken als wij.
’s Middags doen we onze inkopen voor de terugreis, slaan we nog wat Brun-ost in, de lokale kaas, en gaan de voetjes nog even omhoog. Het is tenslotte vakantie.

29-07-2013 Na het ontbijt beginnen we aan deze lange reisdag. Tegen de middag zijn we in Langesund, waar we nog een hapje eten alvorens de boot op te gaan. Om twee uur verlaten we dit mooie land, vol natuur en prachtige landschappen, om een uur of zes later weer in Denemarken aan wal te gaan. ’s Avonds overnachten we in hetzelfde motel als op de heenweg, om morgen de laatste kilometers terug naar Nederland te maken.

> Meer Info


Op onze Noorwegen info pagina is veel nuttige informatie te vinden over Noorwegen en neem ook eens een kijkje bij onze foto's van Zuid-Oost Noorwegen, Fjord Noorwegen 1 en Fjord Noorwegen 2.